Knetterende vlammen kwamen uit het biologielokaal. Het ondeugende meisje hoefde niet na te denken, brak het glas en drukte op de rode knop. Onmiddellijk gingen alle sirenes loeien. Zelf rende ze snel naar de aula en riep: “BRAND!! BRAND!!!” Haar medeleerlingen moesten lachen. “Hey, leuk bedacht van je zeg!” “Maar ik meen het!”riep het ondeugende meisje wanhopig. Plotseling kwam ook de conciërge aan rennen. “Hé waar wachten jullie op? Naar buiten!” Het ondeugende meisje keer rond. Waar waren die twee eerste klassertjes nou toch? Ze wist dat het niet mocht, maar toch rende ze terug naar het brandende gedeelte. Ze hoorde gegil en geschreeuw om hulp. En toen zag ze ze! De arme jochies zaten helemaal vast, ze konden er niet meer uit. Ze werden ingesloten door allemaal tafels en door de vlammen. Ze moest hen helpen! Maar hoe? Plotseling werd ze aan de kant geduwd. “Maak dat je weg komt, het is hier veel te gevaarlijk!” Ze keek in het gezicht van de motorrijder. Niet minder gevaarlijk dan op de weg tegenwoordig wilde ze zeggen, maar dat was nu niet belangrijk. “Er zitten daar twee jochies vast!”gilde ze. 008 volgde haar blik, deed een sprong door de vlammen, kieperde met een enorme kracht de tafels aan de kant en bracht de twee jongens buiten het gevaarlijkste gedeelte. Met z’n vieren haastten ze zich razendsnel naar buiten waar ze kuchend en half verstikt aan kwamen. De twee jochies moesten huilen van schrik, en het meisje was zo geschrokken dat ze even vergat dat ze ondeugend was en knuffelde de jochies. Daarna keek ze met ogen vol bewondering naar de motorrijder die daar rechtop stond zonder enige emotie te tonen.

Vanaf dat moment bewonderde ze hem zeer en was ze smoorverliefd op hem. En hij vond haar eigenlijk ook wel leuk, maar dat kon hij met zijn werk niet maken. Zijn taak was om ervoor te zorgen dat zij niet meer ondeugend zou zijn en dat lukte hem redelijk. Dus was hij tevreden. Zij echter niet. Ze wilde alles voor hem doen. Dus zei hij: “Sorry, maar ik houd alleen van meisjes die niet ondeugend zijn en die altijd het hele huis schoonmaken.” Dus van die dag aan had niemand meer last van haar en maakte ze elke dag het huis schoon. Uiteindelijk, nadat ze al jaren van school af was zijn ze naar ik heb vernomen getrouwd, ze hebben allemaal hele lieve kinderen gekregen die nooit ondeugend zijn en ze leven nog lang en gelukkig.

The End

beetje druk gehad, maar hier is het vervolg. Het is geweldig!!!

Er kwamen 2 eerste klas jochies de hoek om. Het ondeugende meisje kende hen goed. Ze liep het hele schooljaar al iedere ochtend dit stukje met hen mee. Ze vond hen wel grappig. Ze vonden al haar stunts leuk en ze hadden haar nog nooit verklikt. Een beetje moest ze alweer glimlachen. “Hé! Ondeugend meisje!!!” riepen ze al van ver. “Goeiemorgen!!” riep het ondeugende meisje terug. “Alles goed?” “Ja hoor, alleen bijna platgereden door een gek op een motor.” “Wow, vet!” riepen de jochies. “En wat ga je vandaag uithalen?” hun oogjes glommen al bij het vooruitzicht. Hmm, even dacht ze na. Toen zei ze met een ondeugende ondertoon in haar stem: “omdat die engerd op die motor mijn dag heeft verpest, ga ik iets heel vervelends doen. Iets onvergeeflijks wat niemand snel zal vergeten. Wat dacht je van het brandalarm?” De jochies verstijfden. “Gaat dat niet een beetje heel ver?” “Ha!” lachte het ondeugende meisje, “niemand hoeft te weten dat ik het heb gedaan. En ik weet zeker dat de meesten er wel om zullen kunnen lachen als ze eenmaal doorhebben dat het nep is.” De jochies knikten een beetje zenuwachtig. “Ja dat is ook weer zo.”

Langzamerhand waren ze bij de school aangekomen waar het ondeugende meisje de schrik van haar leven kreeg, want… voor het hek stond…. Een grote glimmende…Harley Davidson!!! “Nee he, dat is wel de laatste die ik vandaag nog wil tegenkomen. Snel liep ze naar haar lokaal. Toen ze net zouden beginnen, werd er op de deur geklopt. Het was de directeur samen met… de motorgast! Nee heh, wat doet die nu weer hier? Dacht het meisje. “Dit”, zei de directeur, “is een nieuwe klasgenoot van jullie.” Je zag alle meisjes naar lucht happen. Tsss, dacht het ondeugende meisje, dat ze daar zo van onder de indruk zijn. ’t Is maar een jongen hoor! Hoewel hij er zonder helm wel bijzonder knap uitzag…. “Zoek maar een plekje uit,”zei de leraar. 008 keek even naar de lege plaats naast het ondeugende meisje maar die antwoordde met een vurig: “No way! Ik ga nog liever op de grond zitten!”008 haalde zijn schouders op en ging op zijn eentje vooraan zitten.

Na een saaie les ging dan eindelijk de bel. Het was pauze. Nu moest ze het doen! Terwijl iedereen uit de lokalen stroomde bleef zij achter en toen ze zeker wist dat ze alleen was kwam ze snel tevoorschijn. Ze keek naar de rode knop. Wel of niet? Wat moest ze doen? Plotseling werden haar twijfelende gedachten verstoord door vreemde geuren en iets wat ze zag in haar ooghoeken. Het zou toch niet….? Ja dat was het wel!!!!

Wordt vervolgd…

Volgende keer het laatste deel: GERED!!!

Elisabeth is een echte Romanticus, dat blijkt maar weer……

Intussen zat het Ondeugende Meisje nietsvermoedend thuis aan tafel. “Was het lekker kind?” vroeg haar moeder. “Jazeker mijn lieve moeder, u weet toch dat ik alles lekker vind wat u kookt? Zal ik even helpen met afruimen? Weet u wat, gaat u maar lekker een boek lezen of zo dan maak ik meteen het hele huis schoon en dan ga ik daarna nog even studeren.“ De moeder glimlachte, wat had zij toch een lieve, behulpzame dochter… Al haar vriendinnen waren jaloers. Hun dochters wilden alleen maar de hele dag msn’en, ze waren kieskeurig wat het eten betreft en wilden nooit hun moeder helpen. Bovendien maakten die meisjes wel eens hun huiswerk niet en die hadden wel eens straf op school! Gelukkig was haar dochter niet zo. Dacht ze.

Intussen wist het meisje wel beter…Met een zelfvoldane grijns zat ze achter haar computer. Die schoonmaakdienst had dat klusje zo even gepiept en terwijl haar moeder dacht dat ze druk aan het studeren was, zat zij lekker te msn’en. Wat heb ik toch een makkelijk leven, dacht ze. Ze was zich helemaal niet bewust van de jongeman die verderop in de grote villa, die al tijden leegstond zijn intrek nam. De jongeman droeg een zonnebril en in de kraag van zijn zwarte overhemd stond het nummer: 008!

De volgende ochtend ging het meisje met frisse moed naar school. Haar ondeugende glimlacht op haar gezicht. Wat zou ze vandaag eens gaan uihalen? En bij wie? In ondeugende gedachten verzonken stak zij de weg over, niet merkend dat er een grote glimmende Harley Davidson recht op haar af kwam. De bestuurder die een zwart leren motorpak droeg, met op zijn rug het nummer 008 en helm op zijn hoofd leek haar ook niet op te merken. Hij was diep in gedachten verzonken en heel erg gestrest, daarom reed hij waarschijnlijk ook veel te hard. Hij had de avond van te voren het hele leven van het ondeugende meisje bestudeerd en haar foto grondig onderzocht. Nu moest hij haar nog herkennen, maar dat zou niet zo moeilijk moeten zijn als ze echt zo ondeugend was. Plotseling schrok hij op van een oorverdovende meisjesgil. In een flits zag hij een geschrokken gezicht en onmiddellijk stond hij op de rem. Hij deed zijn mond open om zich te verontschuldigen, maar hij kreeg al een stortvloed van beledigingen over zich heen. “Hey aap! Kan je niet uit je doppen kijken?” Hij keek in het kwade maar tegelijk wondermooie gezicht van een meisje van ongeveer zijn eigen leeftijd. Ergens kwam ze hem bekend voor, maar waarvan? Plotseling drong het tot hem door. Dit was HET meisje! Het beroemde ondeugende meisje! Hij werd ruw uit zijn gedachten verstoord: “Hey patser, ik heb het tegen jou hoor!” “Oh, eh…. Sorry,”mompelde agent 008. Hij schrok van zichzelf. Hij, die de gevaarlijkste maffiafiguren had aan gekund stond nu te stotteren als een verlegen kind. Hij moest zich op zijn opdracht richten, en nergens anders op. “Hey luister je wel? Ach laat ook maar.”Het meisje draaide zich met een rood hoofd van kwaadheid om en stampvoette weg. Verward stapte ook agent 008 weet op zijn motor. Hij had één van de raarste ervaringen van zijn leven gehad.

Ondertussen liep het meisje gefrustreerd naar school! “Wat denkt die patser wel? Denkt zeker dat ie stoer is met zijn super gave Harley Davidson en z’n zwart-leren motorpak.” Dat zo’n arrogante kerel nou juist haar goed begonnen dag moest verpesten.

Er kwamen 2 eerste klas jochies de hoek om.

Wordt Vervolgd

Als Elisabeth strafwerk moet schrijven wordt dat voorgelezen voor de klas. Elisabeth  wilde dit ook met mijn log lezers delen en dus volgt hier het verhaal van Elisabeth haar strafwerk.

Het ondeugende meisje

Er was eens een ondeugend meisje. Tenminste, op school was ze altijd heel ondeugend. Thuis was ze het liefste, voorbeeldigste meisje wat je je maar kon voorstellen. Op school wisten ze echten niet wat ze met haar aan moesten, omdat ze zo ondeugend was. Er was niet één leraar die ze nog nooit in de maling had genomen. Maar op zich wat het nooit zo erg dat ze haar van school af konden sturen.

De docenten en het hele bestuur zaten met de handen in het haar. Wat konden ze nou doen? Na dagenlange vergaderingen kwamen ze met hun allen tot een besluit. Ze konden niets doen! Zij niet! Maar iemand anders misschien wel! Één telefoontje was genoeg…. De geheime dienste werd ingeschakeld. Er was maar één agent die deze zaak aan zou kunnen: Agent 008!!! (James Bond muziekje erbij denken)

Het hoofd van de geheime dienst liet hem snel oproepen en Agent 008 melde zich binnen 2 minuten en 3 seconden op het bureau."Agent", sprak het hoofd, "ik heb een heel speciaal klusje voor je". "Wat moet ik doen meneer?" vroeg Agent 008. "Met haaien vechten? Een bende terroristen ontmaskeren?" "Nee", sprak het hoofd met ernstige stem tegen de opgewonden agent. "Deze keer heb je niets aan je kracht of aan je moed. Je zult deze keer moeten vertrouwen op je charme." "Wat?"zei Agent 008. "Zeg, ik ben hier niet komen werken om een beetje vrouwen te versieren. Bovendien heb ik daar niet voor geleerd! Ik ben opgeleid om te vechten en om stiekem door donkere gangen te sluipen." Het hoofd keek hem zwijgend aan. Toen deed hij zijn mond open en zei: "Je bent onze enige hoop". Agent 008 zweeg…. Toen knikte hij,"oke dan, maar ik doe het niet voor de lol! Alleen omdat ik een agent ben en die kunnen niet altijd alleen maar doen wat ze leuk vinden…. Vertel me… Wat wil je dat ik doe?" Het hoofd legde hem de rest van het plan uit en de agent pakte zijn spullen om aan de slag te gaan.

Intussen zat het Ondeugende Meisje nietsvermoedend thuis aan tafel.

Wordt Vervolgd

Zoals jullie misschien wel weten heb ik al enkele jaren een zondagschoolklas. Iedere zondag ga ik naar de Frits Bode school om daar mijn allerliefste en schattigste kleutertjes een uurtje zondagschool te geven. Zo ook gisteren. Het was weer gezellig. Een klas met pakweg 35 kindertjes. En allemaal willen ze wat vertellen. Geweldig gewoon. In ieder geval waren we al snel bij het gedeelte aangekomen waar ze hun psalmversje en tekst op mochten zeggen. Één jochie had de eerste helft van het psalmvers goed opgezegd, maar toen wist hij het niet goed meer. Ik hielp hem een beetje op weg:

"Ai, ma-"

"Ai, matig Uw….. "

"Kas-"

"Kastanjes!"

Zei hij glunderend. Ik moest erg lachen van binnen. Maar het werd nog mooier. Aangezien de psalm nog niet af was.

"Sla….."

"Sla mij niet".

En de rest van de psalm: "Gelijk een vader doet". Zei hij netjes af. Tja wat moet je daar nou mee . Free Entertainment.

Z ucht… het werd toch maar weer eens tijd voor een logje. Dr is zoveel gebeurd, maar ik heb het ook zó druk met school dat ik gewoon geen tijd heb om logjes te tikken. Ik ben bijvoorbeeld jarig geweest. Ik werd 19. Negentien!!!! Moet je nagaan. Ik word oud!!!!!! Nog een jaartje dan zit te tig in mn getal. En die gaat er niet meer uit. Of ik moet honderd worden. bovendien begint na je twintigste de aftakeling Of iets dergelijks. Maar ik ben nog niet eens volwassen. Waaaaaaah. Ik geniet nog maar een jaartje van mijn tienerjaren dan. Snif snif.

Goed, verder is het zo dat ik in prinipe over ben. Op het moment heb ik 47 studiepunten. Je moet er 45 hebben om over te gaan. Ik heb mn stage voldoende gekregen net als mijn portfolio. De toetsen voor spelling en rekenen heb ik vorig jaar gehaald, dus ik hoef nergens meer bang voor te zijn

Nou als ik wat spannenders beleef dan log ik wel weer es.

Hendrik wilde niet op de foto

Deze vind ik zelf ook heel leuk.

Al met al was het toch best een mooie Urkerdag. We hadden niet eens regen….